O Patronie

Tadeusz Szeligowski

Prawnik, kompozytor. Urodził się 13 września 1896 r. we Lwowie. W osiemnastym roku życia ukończył (z odznaczeniem) gimnazjum klasyczne i Galicyjskie Konserwatorium Muzyczne we Lwowie, gdzie uczył się gry na fortepianie w klasie Viléma Kurza oraz teorii muzyki u Stanisława Niewiadomskiego. W latach 1921-28 studiował muzykologię (jako ekstern) na Uniwersytecie Jagiellońskim., gdzie równocześnie studiował prawo, uzyskując doktorat. Od 1923 r. prowadził kancelarię adwokacką w Wilnie, a w latach 1925-27 wykładał historię muzyki w tamtejszym konserwatorium muzycznym. W 1929 r. wyjechał do Paryża, by studiować kompozycję. Po powrocie w 1931 wykładał teorię i kompozycję w Poznańskim Konserwatorium Muzycznym. Lata wojny przetrwał w Wilnie, pracując jako organista w kościele św. Kazimierza.

Po zakończeniu II wojny światowej zamieszkał w Lublinie, gdzie pełnił funkcję dyrektora Państwowej Szkoły Średniej i Umuzykalnienia. Od 1947 r. zamieszkał w Poznaniu W 1947 doprowadził do otwarcia Państwowej Wyższej Szkoły Operowej w Poznaniu i stanął na jej czele. Został również I dyrektorem Filharmonii Poznańskiej. W latach następnych kierował katedrami kompozycji w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie i Poznaniu. W 1950 otrzymał tytuł profesora. W latach 1951-54 sprawował funkcję Prezesa Zarządu Głównego Związku Kompozytorów Polskich. W 1961 powołał do życia Festiwal „Poznańska Wiosna Muzyczna”.

Był wykładowcą w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu i Warszawie. W 1961 r. zainicjował w Poznaniu festiwale muzyki współczesnej „Poznańska Wiosna Muzyczna”. Tadeusz Szeligowski prowadził także aktywną działalność organizatorsko-społeczną. W latach 1951-1954 pełnił funkcję prezesa Zarządu Głównego Związku Kompozytorów Polskich. Od 1953 roku działał w Radzie Programowej Polskiego Wydawnictwa Muzycznego, Radzie Centralnej COPSA oraz Radzie Kultury przy Ministerstwie Kultury i Sztuki. Zmarł 10 stycznia 1963 r. w Poznaniu, pochowany został na cmentarzu górczyńskim. W 1965 r. jego trumnę przeniesiono do Krypty Zasłużonych w poznańskim kościele św. Wojciecha.

Za twórczość kompozytorską Tadeusz Szeligowski otrzymał szereg nagród:

  • 1949 – nagroda na II Konkursie Kompozytorskim im. F. Chopina za Sonatę fortepianową,
  • 1949 – II nagroda na Konkursie Polskiego Radia za utwór Panicz i dziewczyna,
  • 1950 – Nagroda Państwowa II stopnia za utwory: Paw i dziewczyna, Arion, Wesele lubelskie,
  • 1951 – Nagroda Państwowa I stopnia za operę Bunt żaków,
  • 1957 – Nagroda Prezesa Rady Ministrów za twórczość muzyczną dla dzieci i młodzieży,
  • 1963 – Nagroda ZKP za całokształt twórczości.
Facebook